piątek, 5 maja 2017

Owsiane batoniki śniadaniowe z pestkami dyni i kawałkami czekolady

Te pyszne batoniki stanowią zdrowa opcje śniadania na wynos i są doskonała przekąska o każdej porze dnia. Cała nasza rodzina je uwielbia!

Składniki (12-16 batonów):


  • 1 1/2 szklanki płatków owsianych
  • 1 1/4 szklanki maki owsianej
  • 2-4 łyzki pestek dyni
  • 2-3 łyzki chipsów z gorzkiej czekolady
  • 1 łyzka miolonego cynamonu
  • 1/4 łyzeczki świezo startej gałki muszatołowej
  • 1/4 łyzeczki soli morskiej
  • 1/3 szklanki syropu z brązowego ryżu
  • 1-2 szklanki syropu klonowego
  • 1/4 szklanki lub 2 łyżki niesłodzonego mleka roślinnego
Sposób przygotowania:


  1. Rozgrzej piekarnika do 175 stopni C.
  2. W dużej misce wymieszaj płatki owsiane, mąkę owsianą, pestki dyni, chipsy z czekolady, cynamon, gałkę muszkatołową i sól.
  3. W mniejszej misce wymieszaj syrop z brązowego ryżu i mleko.
  4. Dodaj płynne składniki do suchych i mieszaj, aż się dokładnie połączą.
  5. Przełóż płatki na tackę do pieczenia o wymiarach  20 x 20 cm lub do foremek na ciastka "brownie" (wyłożonej papierem pergaminowym) i ugniataj do dokładnego rozprowadzenia masy.
  6. Ostrym nożem wytnij batoniki, zanim włożysz formę do piekarnika. Pomoże to rozdzielić je po upieczeniu. (Ja zazwyczaj wycinam 16 batoników, jednak Ty możesz ich zrobić, ile tylko chcesz).
  7. Piecz prze 20 minut, następnie wyjmij z piekarnika i pozostaw w formie do ostygnięcia. wystudzone batoniki rozdziel ostrym nożem i szpatułką wyjmij z formy.


Mini chipsy z czekolady sa świetną opcja do batoników. Możesz zastąpić pestki dyni i chipsy z czekolady rodzynkami, żurawiną, nasionami słonecznika lub konopi, wiórkami kokosowymi bądź innymi bakaliami (posiekanymi w razie potrzeby).


CZYTAJ DALEJ
poniedziałek, 17 kwietnia 2017

Suplementacja witamin i mikroelementów dla kobiet ciężarnych i karmiących

Zachowanie prawidłowych funkcji organizmu uzależnione jest od odpowiednich proporcji w podaży składników budulcowych, energetycznych oraz witamin i mikroelementów. Zachwianie równowagi prowadzi do zaburzeń w funkcjonowaniu komórek, tkanek i narządów, a nasilenie zmian może doprowadzić do ogólnego pogorszenia stanu zdrowia organizmu. Szczególnym stanem wzmożonego zapotrzebowania na różne składniki odżywcze są ciąża i laktacja. Zmiany zachodzące w organizmie kobiety ciężarnej spowodowane między innymi wysokimi stężeniami progesteronu polegają na ograniczeniu biodostępności różnych składników diety oraz na zwiększeniu zapotrzebowania ze względu na obecność rozwijającego się płodu.

CZYTAJ DALEJ
poniedziałek, 10 kwietnia 2017

Domowy dietetyczny majonez

Majonez złą sławę zawdzięcza głównie swojej kaloryczności (100 g zawiera około 700 kcal, a to przecież zaledwie kilka łyżek!). Do porównania prezentowany poniżej majonez  zawiera tylko 107 kcal w 100 g. Są w nim jednak składniki, na które warto zwrócić uwagę, bo działają korzystnie na organizm.
Sos majonezowy ma szerokie zastosowanie, możesz go dodawać do większości potraw, takich jak: sałatki, burgery, ryby, dania mięsne oraz do przystawek i dodatków do dań: frytek, jaj, warzyw, wrapów czy kanapek.


Składniki:
  • 200 g serek wiejski
  • 60 g jaja kurze całe (1 szt., ugotowane na twardo) 
  • musztarda (1 łyżeczka)
  • sok z cytryny (2 łyżeczki) 
  • pieprz, sól
Sposób przygotowania:
  1. Zblendować wszystkie składniki na gładka konsystencje.
CZYTAJ DALEJ
piątek, 31 marca 2017

Domowe puszyste pancakes

Kto nie kocha pancakes, ten kłamie. Ich się nie da nie lubić i wcale się nie dziwię, że dzieci tak bardzo je uwielbią. To chyba jedno z najpopularniejszych śniadań dla najmłodszych smakoszy. Można je modyfikować w dowolny sposób, uatrakcyjniając dodatkami. Dla niejadków wystarczy wersja podstawowa, odważniejszym maluchom można dorzucić masło orzechowe i banana. To również bezpieczne, pożywienie i szybkie śniadanie dla zabieganych mam. Chętnie pochłonie je cała rodzina.
CZYTAJ DALEJ
niedziela, 19 marca 2017

Żywienie w marskości wątroby


DIAGNOSTYKA 

W przypadku diagnostyki bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o nadużywaniu alkoholu lub przebytym wirusowym zapaleniu wątroby. Dokładne badanie pacjenta może doprowadzić do prawidłowego rozpoznania.

Badania wykonywane w diagnostyce marskości wątroby:
👉badanie krwi mogące wskazać na:
→ niedokrwistość
→ obecność substancji świadczących o uszkodzeniu wątroby
→ nieprawidłowy poziom czynników krzepnięcia
👉badanie poziomu enzymów wątrobowych i bilirubiny USG i często badanie Dopplera (określanie przepływu krwi w naczyniach wątroby) − jest wykonywane u każdej osoby z podejrzeniem marskości
👉tomografia komputerowa z podaniem dożylnie specjalnego środka kontrastowego w celu lepszego uwidocznienia badanych narządów – stosowana, gdy podejrzewa się raka wątroby
👉biopsja wątroby – badanie fragmentu tkanki pod mikroskopem, jest podstawą do ostatecznego rozpoznania marskości
👉scyntygrafia – pacjentowi podaje się specjalną substancję gromadzącą się w chorej wątrobie. Substancja ta emituje niewielkie, niewidoczne dla ludzkiego oka promieniowanie i jej nagromadzenie w organizmie jest rejestrowane za pomocą gammakamery.

LECZENIE 

1. leczenie chorób, które doprowadzają do marskości wątroby (np. choroby Wilsona)
2. leczenie wodobrzusza, które można przeprowadzać kilkoma metodami:
● ograniczenie płynów i soli w diecie
● przyjmowanie leków moczopędnych
● jeśli poprzednie metody są nieskuteczne, stosuje się tzw. nakłucie lecznicze, czyli upuszczenie płynu z jamy brzusznej przez jej nakłucie specjalną igłą, do której przymocowana jest rurka
● leczenie operacyjne
3. czasami płyn znajdujący się w brzuchu może ulec zakażeniu; wówczas lekarz pobiera próbkę płynu, aby zbadać, jakie bakterie są przyczyną tego stanu, i zastosować odpowiednie antybiotyki 4. leczenie encefalopatii wątrobowej:
● stosowanie laktulozy, która zapobiega wchłanianiu z przewodu pokarmowego toksyn wpływających na pracę mózgu
● ograniczenie białek w diecie
● ewentualnie stosowanie antybiotyków (neomycyna lub metronidazol)
5. leczenie nadciśnienia wrotnego prowadzone operacyjnie
6. leczenie żylaków przełyku; krwawienie z żylaków przełyku jest bardzo niebezpieczne dla życia pacjenta; konieczna jest hospitalizacja oraz:
● uzupełnienie utraconej krwi
● wprowadzenie specjalnego balonu do przełyku, aby ucisnąć krwawiące żylaki (zgłębnik Sengstakena oraz Blakemore’a)
● wstrzyknięcie przez lekarza w trakcie zabiegu endoskopowego do żylaka substancji, która umożliwi jego zamknięcie lub założenie na niego gumowej opaski.

Nie istnieje metoda leczenia, która byłaby w stanie cofnąć zmiany marskie powstałe w wątrobie. Można jedynie zmniejszyć szybkość postępowania choroby oraz zapobiegać i leczyć powikłania. W zasadzie jedyną szansą na przeżycie pacjenta chorego na marskość wątroby jest przeszczep narządu. W czasie zabiegu chora wątroba jest usuwana i zastępowana pasującym organem od dawcy. Możliwe jest pobranie części organu od dawcy żywego. Przeszczep jest jednocześnie jedyną metodą leczenia niewydolności nerek pojawiającej się, z niewiadomych przyczyn, w trakcie marskości.
Marskości nie można wyleczyć inną metodą, niż wykonując przeszczep wątroby. W przeciwnym razie choroba może prowadzić do śmierci.
Obumarłe w wyniku marskości wątroby komórki nie odnawiają się. Jednak, jeżeli pacjent odpowiednio wcześnie zgłosił się do lekarza i rozpoznanie choroby nastąpiło szybko, jeszcze przed procesem bliznowacenia, a chory zrezygnował zupełnie z alkoholu, możliwe jest zwolnienie rozwoju zmian chorobowych.

PORADY

NALEŻY:
● ograniczyć spożywanie soli, jeśli pojawiły się obrzęki
● aby zapobiegać zaburzeniom krzepnięcia, spożywać odpowiednią ilość białek w diecie oraz uzupełniać poziom witamin
● ograniczyć ilość białek w diecie, jeśli pojawiły się zmiany w zachowaniu
● stosować szczepienia ochronne przeciw wirusom powodującym marskość (WZW B)
● prowadzić zdrowy tryb życia (odżywianie, aktywność fizyczna).

NIE NALEŻY:
● spożywać alkoholu – całkowita abstynencja
● palić papierosów
● spożywać potraw tłustych oraz ciężkostrawnych
● dopuszczać do przypadkowych kontaktów seksualnych mogących grozić zarażeniem wirusem WZW C
● przyjmować leków mogących dodatkowo uszkadzać wątrobę, np. paracetamolu, salicynów itp.


ŻYWIENIE


Pierwszą zasadą diety jest ograniczenie spożywania alkoholu do zera. Pacjent powinien spożywać 5 ‑ 6 lekkostrawnych, niewielkich posiłków na dobę. Należy wykluczyć smażenie, zastępując je duszeniem, pieczeniem albo gotowaniem. Oprócz alkoholu chory powinien ograniczyć wszystkie używki (kawa, mocna herbata) oraz ostre przyprawy i wszelkie produkty wzdymające (kapusta, rośliny strączkowe, śliwki, gruszki, czereśnie). Powinno się unikać wszelkiej żywności wysoko przetworzonej, zawierającej sztuczne dodatki. Ważne jest ograniczenie tłuszczów nasyconych oraz kwasów tłuszczowych trans oraz spożywanie odpowiedniej ilości białka. Przy dobrze wyrównanej chorobie można spożywać około 1g/kg masy ciała tłuszczu, czyli około 50 – 90g, a białka 1,5g/kg. masy ciała. Natomiast przy ciężkich zaostrzeniach choroby stosuje się restrykcje białkowe – około 1g/kg masy ciała. Dieta powinna być bogata w witaminy i sole mineralne, zatem często należy spożywać warzywa i owoce. Dobrze jest zastępować mięso, szczególnie czerwone, rybami, obfitującymi w zdrowe tłuszcze. Warto pamiętać, że dieta powinna być przede wszystkim urozmaicona i smaczna. W marskości wątroby mogą wystąpić zaburzenia wchłaniania witamin i soli mineralnych. W ich przypadku należy wprowadzić suplementację witaminami A, K, C oraz witaminami z grupy B. Choremu serwujemy sześć posiłków dziennie, w tym jeden na niedługo przed snem.Marskość wątroby to ciężka choroba, której nie da się wyleczyć. Często nie rozpoznana w porę, uszkadza w znacznym stopniu komórki wątrobowe, prowadząc do poważnych powikłań. Odpowiednie leczenie oraz dieta wykluczająca alkohol i substancje negatywnie wpływające na ten narząd mają szansę poprawić jakość życia chorych, a także spowolnić degradację wątroby.

CZYTAJ DALEJ
niedziela, 12 marca 2017

Zdrowy wybór: BURACZKI





CZYTAJ DALEJ
niedziela, 12 lutego 2017

Żywienie w chorobie Hashimoto

Zapalenie tarczycy Hashimoto (przewlekłe linfocytowe zapalenie gruczołu tarczowego, wole linfocytarne, choroba Hashimoto)- najczęstszy rodzaj zapalenia tarczycy i najczęstsza przyczyna pierwotnej niedoczynności gruczołu tarczowego. Choroba o podłożu autoimmunologicznym, często współistnieje z innymi chorobami autoimmunologicznymi.
CZYTAJ DALEJ
piątek, 10 lutego 2017

Warzywny red bull

Pomidory pełne są witamin, minerałów  i fitozwiązków. Przy tym niskokaloryczne. Zawierają likopen, jeden z karotenoidów o działaniu przeciwnowotworowym oraz witamina C. Mimo kwasowego smaku alkalizują krew. Pobudzają wydzielanie soków trawiennych i wzmagają przemianę materii. Połączenie pomidora z chrzanem daje mocną mieszankę poprawiającą trawienie i metabolizm. Ta ostra przyprawa, także pełna witamin i minerałów, ułatwia trawienie białek zwierzęcych oraz wspiera pracę wątroby i nerek. Zapobieganie zatrucia pokarmowym, ze względu na zawartość fitoncydów - bakterio- i grzybobójczych siarczków. Ma ich tylko trochę mniej niż trzeci składnik soku - czosnek. Ten ostatni ułatwia rozkładanie tłuszczów, poprawia wchłanianie w jelicie. Dzięki aminokwasom - cysteinie i cystynie - pełni ważną rolę w oczyszczaniu wątroby i spiera jej pracę. Jogurt unieszkodliwia zapach czosnku i wspomaga mikroflorę jelitową. Papryka podnosi ilość witaminy C w mieszance i reguluje wydzielenie żółci. Sok bogaty w potas i witaminę C odtruwa odtruwa po nadmiernym spożyciu alkoholu.

CZYTAJ DALEJ
sobota, 4 lutego 2017

Warzywa - lecznicze właściwości i wpływ na nasze zdrowie

BAKŁAŻAN (Solanum melongena)

Jest znany także pod nazwą oberżyny i psianki podłużnej. Bakłażan należy do rodziny psiankowatych, co oznacza, ze jest blisko spokrewniony z ziemniakiem i pomidorem. Posiada bardzo charakterystyczną, foletową, purpurową

BROKUŁ (Brassica cretica)


To warzywo blisko spokrewnione z kapustą. Brokuły poleca się osobom na diecie, gdyż w 100 gramach jest tylko 35 kalorii.
Zalety jedzenia brokułu:
• usprawnienie perystaltyki jelit (dzięki dużej zawartości błonnika)
• działanie przeciwnowotworowe
• ochrona wzroku (dzięki zawartości beta-karotenu).

Aby kupić pełnowartościowy produkt, musimy być wyczuleni na kolor kupowanego przez nas brokułu. Żółte zabarwienie świadczy o jego nie- świeżości. Brokuły nie lubią długiego przechowywania. Należy trzymać je w lodówce. Najlepiej spożyć je przed upływem trzech dni od kupna. Brokuły wyśmienicie smakują z sosem serowym, jako samodzielne danie lub jako element sałatki warzywnej czy zupy.
Regularne spożywanie  brokułów zapobiega rozwojowi chorób nowotworowych, a szczególnie raka płuc, dlatego poleca się je palaczom. Wykazano, że byli palacze, a nawet osoby palące, które spożywają te warzywa, rzadziej zapadają na raka płuc.

Gotuje się je podobnie jak kalafiory, jednak warto pamiętać, aby przed gotowaniem zanurzyć je, na parę sekund, w wodzie z solą. W ten sposób pozbędziemy się owadów, które mogły ukryć się między różyczkami. Tak przygotowane brokuły należy wrzucać do osolonego wrzątku i gotować ok. 10 minut. Każdego dnia warto zjeść pół miseczki brokułów.

CHRZAN (Armoracia lapathifolia)


W celach konsumpcyjnych wykorzystuje się mięsisty korzeń chrzanu. Chrzan jest rośliną bogatą w witaminę C - zawiera jej aż do 125 miligramów na 100 gramów.Kaloryczność chrzanu (aż 82 kalorie na 100 gramów) związana jest z wysoką zwartością węglowodanów.

Chrzan wpływa na:
 • pobudzenie apetytu
• zmniejszenie gazów i wzdęć
• wydzielanie soków żołądkowych
• zmniejszenie populacji bakterii gnilnych bytujących w jelicie grubym
• ułatwienie trawienia, szczególnie dań mięsnych
 • wspomaganie przemiany materii
• hamowanie namnażania się bakterii
• zmniejszanie problemów reumatycznych.

Chrzan jest stosowany także do sporządzania okładów przy gośćcu stawowym i mięśniowym. Sprawia, że zmniejsza się odczuwanie bólu i maleje obrzęk. Pamiętajmy jednak, że „co za dużo, to niezdrowo”. Chrzan stosowany powinien być jako przyprawa i dodatek do dań – w większych ilościach może spowodować problemy z nerkami. Ostry zapach chrzanu dodaje smaku potrawom, gdy podany jest jako krem chrzanowy lub sos chrzanowy. Warto pamiętać, że tylko świeże korzenie chrzanu posiadają właściwości lecznicze, dlatego najlepiej mieć chrzan we własnym ogródku.


 CZOSNEK (Allium sativum) 


Należy do rodziny liliowatych. Jest wieloletnią rośliną cebulową, której cebule są surowcem jadalnym i leczniczym. Cebula czosnku składa się z 5-15 ząbków. Czosnek ma bardzo długą historię stosowania i jest ceniony na całym globie, a nawet uznawany za panaceum. Ten naturalny antybiotyk i zarazem silny przeciwutleniacz zasługuje na uwagę każdego, kto dba o swoje zdrowie.


100 gramów czosnku to aż 90 kalorii, nie powinniśmy jednak się obawiać, że jedząc czosnek, utyjemy – ząbek czosnku waży jedynie kilka gramów.
Za niezwykłe właściwości czosnku odpowiedzialna jest allicyna. To właśnie ona odpowiada za jego charakterystyczny zapach i właściwości bakteriobójcze. Wystarczy pół ząbka czosnku dziennie, by wspomóc układ odpornościowy. Żeby wydobyć z czosnku lecznicze właściwości, należy posiekać drobno jego ząbki lub je zmiażdżyć.
Nierozdrobniony ząbek czosnku zawiera allinę, która nie ma zapachu. Dopiero po pocięciu lub zmiażdżeniu ząbka czosnku zostaje ona przekształcona w allicynę, której drażniący i ostry zapach zna każdy z nas. By allicyna działała na nas optymalnie, powinniśmy jeść rozdrobnione ząbki czosnku na surowo.
Działanie czosnku na organizm ludzki zostało potwierdzone przez badania medyczne, a długa historia stosowania poświadcza jego wartość. Czosnek przede wszystkim charakteryzuje się skutecznością i wszechstronnością działania. Intensywny zapach czosnku, który nie jest powszechnie lubiany, niestety idzie w parze z jego leczniczymi właściwościami. Dlatego bardziej poleca się jedzenie surowego czosnku niż tego, który jest składnikiem preparatów.
Najbardziej wartościowy jest czosnek od razu po zbiorze. Ten, który jest wyschnięty i przechowywany przez długi czas, traci swoje właściwości.
Ostry smak czosnku wiąże się ze związkami siarki, a związki allicyna i skordynina A i B są odpowiedzialne za hamowanie rozwoju bakterii i ich niszczenie.

Jak działa czosnek?
• bakteriobójczo
• przeciwwirusowo
• grzybobójczo
• przeciwzakrzepowo
• przeciwrobaczo – działa na glistnicę, tasiemczycę i owsicę
• przeciwreumatycznie – poprzez zmniejszanie stanu zapalnego i obrzęku stawów
• przeciwnowotworowo

CYKORIA (Cichorium intybus)

Roślina o charakterystycznym gorzkim posmaku. Główki cykorii są białe, a liście żółte (podczas wzrostu nie mają kontaktu ze światłem, stąd brak zielonego zabarwienia). 100 gramów cykorii to jedyne 25 kcal.
Cykoria jest popularnym dodatkiem do kawy zbożowej. Jest stosowana jako zastępnik kawy, gdyż zawarty w korzeniu cykorii związek, o nazwie inulina, przypomina ją swym aromatem.
Cykoria spożywana w dużych ilościach może pozbawić organizm cynku, wapnia i żelaza.

Cykoria ma zastosowanie w leczeniu. Korzeń cykorii wykorzystuje się:
• we wspomaganiu procesów trawienia
• dla zwiększania apetytu
• przeciwbakteryjnie
• dla usprawnienia pracy wątroby
• dla regulacji flory jelitowej
• przy zapobieganiu rozwojowi miażdżycy
• w odchudzaniu
• żółciopędne
• dla ułatwiania przyswajania pokarmów

Cykoria ma zastosowanie w kuchni jako:
- dodatek do sałatek
- warzywo gotowane na parze
 -napój

Kupując cykorię, powinniśmy zdecydować się na roślinę o kruchych, delikatnych liściach. Cykoria nie powinna mieć kontaktu z promieniami słonecznymi i światłem. Zawsze powinniśmy ją osłaniać papierowymi torbami lub ręcznikami.

OGÓREK (Cucumis sativus)


Jest popularnym warzywem o zielonej skórce, która jest jego najwartościowszą częścią. Ogórek to warzywo idealne. Ma niewiele kalorii, jest smaczny, a do tego bardzo zdrowy. Składa się głównie z wody, stąd 100 gramów ogórka to zaledwie 14 kilokalorii.

Ogórek wpływa:
• na obniżenie poziomu cholesterolu
• oczyszczająco na organizm
• na nawodnienie organizmu
• na polepszenie pracy układu trawiennego i likwidację zaparć
• antybakteryjnie
• moczopędnie
• na obniżenie poziomu cukru we krwi, dlatego polecany jest cukrzykom
• na zmniejszenie opuchlizny kończyn
• wspomagająco na pracę układu odpornościowego
• na łagodzenie dolegliwości związanych ze schorzeniami dróg moczowych.

Ogórki mają szerokie zastosowanie w kuchni:
• świeże ogórki można jeść na surowo, spożyć jako mizerię lub tzatziki
• są doskonałym dodatkiem do sałatek, chłodników
• kiszone i małosolne stanowią smakowity dodatek do obiadu
• nadają się na przetwory.
UWAGA! Ogórki należy starannie przeżuwać, gdyż mogą powodować wzdęcia i gazy.


  • Przed gotowaniem świeżych liści szpinaku należy pamiętać o odrzuceniu zdrewniałych części łodyg. 
  • Najbardziej wartościowy jest szpinak młody, który powinno się jeść surowy. 
  • Poleca się, by dania ze szpinakiem jeść wraz z nabiałem, np. sosem śmietanowym czy serem feta. Dzięki takiemu zabiegowi unikniemy wiązania wapnia w jelitach, a szkodliwe szczawiany zostaną wydalone. 

UWAGA! Szpinaku nie poleca się osobom chorym na reumatyzm, artretyzm i kamienie żółciowe.


ZIEMNIAKI (Solanum tuberosum) 


Pochodzą z Ameryki Południowej. Do Europy przywieźli je Hiszpanie. Ziemniaki ceni się za ich walory smakowe i szerokie zastosowanie.
Ziemniaki są najpopularniejszymi warzywami na świecie. Występuje bardzo wiele odmian ziemniaków, podstawowe to:
• ziemniaki jadalne
• ziemniaki przemysłowe – z nich produkowane są krochmal i alkohol
• ziemniaki pastewne – przeznaczone na paszę dla zwierząt.

Młode ziemniaki powinno się spożywać ze skórką, starsze gotować w mundurkach lub obierać możliwie najcieniej. Dzięki takiemu postępowaniu z ziemniaków nie zostaną wypłukane składniki mineralne i będziemy mogli się cieszyć bogactwem ich właściwości.
Ziemniaki to warzywa bogate w skrobię, stąd ich kaloryczność, a także pożywność. 100 gramów ziemniaków zawiera 88 kilokalorii.

Ziemniaki:
 • mają właściwości zasadotwórcze
• poprawiają trawienie
• mają działanie przeciwreumatyczne,
• przeciwdziałają zaparciom, gdyż zawierają duże ilości błonnika
• wzmacniają układ krwionośny
• pobudzają przemianę materii
• dzięki temu, że są bogatym źródłem potasu, wpływają na gospodarkę wodną organizmu
• zwiększają wydzielanie moczu
• łagodzą dolegliwości żołądkowe
• niegdyś starte surowe ziemniaki były lekiem na oparzenia.

 Kupując ziemniaki w celach spożywczych, zwróćmy uwagę, jaką odmianę wybraliśmy:
• Ziemniaki mączyste – do nich należy najpopularniejsza odmiana: bryza. Takie ziemniaki po ugotowaniu są sypkie i się rozpadają. Dlatego są najlepsze do zup i placków ziemniaczanych.
• Ziemniaki sałatkowe to takie, które po ugotowaniu się nie rozpadają. Są idealne do sałatek. Najbardziej popularną odmianą jest frezja.
• Ziemniaki uniwersalne nadają się do wszystkich potraw.

Unikajmy zakupu ziemniaków:
• kiełkujących
• posiadających zielone części
• z oczkami
• z nierówną, chropowatą skórką.

UWAGI
 • Ziemniaki przechowujemy w chłodnym i suchym miejscu bez dostępu promieni słonecznych. Najlepiej na miejsce przechowywania wybrać szafkę, lecz nigdy lodówkę! Przetrzymywanie ziemniaków w lodówce sprawi, że zmieni się ich smak.
• Nigdy nie jedzmy surowych ziemniaków, gdyż zawierają one trującą dla naszego organizmu solaninę, która wywołuje bóle brzucha.
• Kupując ziemniaki, sprawdźmy: - czy są na pewno tej samej odmiany, - czy różnią się kolorem, kształtem, wielkością , - czy nie posiadają żadnych uszkodzeń.

Obrane jak najcieniej ziemniaki bądź ziemniaki ze skórką (uprzednio wyszorowane) wkładamy do osolonej wrzącej wody. Używajmy do gotowania jak najmniejszej ilości wody, by nie stracić cennych składników odżywczych. Ziemniaki gotuje się od 20 do 25 minut pod przykryciem i należy tego czasu pilnować! Po jego upłynięciu ziemniaki się odcedza i odstawia do odparowania.

Ziemniaki, które są dodatkiem do obiadu, można zjeść jako:
• puszyste purée
• chrupiące frytki
• talarki
• kopytka
• klasycznie ugotowane w wodzie bądź na parze.
Z ziemniaków można przyrządzać też dania główne, np.:
• zupę
• sałatkę
• krokiety
• babę
• zapiekanki
• placki.

Do ziemniaków pasują prawie wszystkie dodatki i przyprawy, od czosnku, ziół prowansalskich, smażonej cebuli, po inne warzywa.
CZYTAJ DALEJ
czwartek, 2 lutego 2017

Zdrowy wybór: KETCHUPY

Naturalny ketchup powinien charakteryzować się  umiarkowaną ilością cukru i soli, a także brakiem sztucznych konserwantów i wzmacniaczy smaku. W zasadzie wystarczy 5 składników – pomidory, cukier, ocet, sól i przyprawy. I do tego powinien być robiony z pomidorów, a nie z koncentratu.


CZYTAJ DALEJ
wtorek, 31 stycznia 2017

Jak można zmniejszyć ryzyko zachorowania na nowotwory?

4 lutego obchodzony jest Światowy Dzień Walki z Rakiem. Tego dnia w siedzibach oddziałów wojewódzkich NFZ, pracownicy Funduszu udzielą informacji między innymi o tym, czym jest pakiet onkologiczny, kto może z niego skorzystać, kto wydaje kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego, jaką rolę pełni lekarz rodzinny w diagnostyce onkologicznej, a także które ośrodki realizują pakiet onkologiczny.

Ponadto dostępne będą informacje na temat profilaktyki nowotworów oraz możliwości skorzystania bezpłatnie z badań w ramach programów profilaktycznych; Programu Profilaktyki Raka Piersi oraz Programu Profilaktyki Raka Szyjki Macicy. Więcej informacji tutaj: KLIK

CZYTAJ DALEJ
poniedziałek, 23 stycznia 2017

Domowa granola

Składniki (40 porcji):
  • 700 g płatków owsianych
  • 50 g rodzynek
  • 50 g suszonej żurawiny
  • 100  g suszonych moreli
  • 50 g siemienia lnianego w ziarnach
  • 50 g otrębów owsianych
  • 50 g orzechów laskowych lub włoskich
  • 50 g nasion dyni
  • 50 g nasion słonecznika
  • 50 g migdałów (całych,w płatkach lub mielonych)
  • 1 łyżka cukru waniliowego
  • 1 łyżka cynamonu
  • 2 łyżki oleju rzepakowego
  • 150 ml miodu
  • 200 ml niesłodzonego soku jabłkowego
Sposób przygotowania:
  1. Rozgrzej piekarnik do 160 C.  W dużym garnku wymieszaj olej ze sokiem jabłkowym oraz miodem, następnie gotuj na wolnym ogniu przez kilka minut do momentu połączenia się wszystkich składników.
  2. W osobnym naczyniu wymieszaj wszystkie suche składniki z wyjątkiem suszonych owoców. Następnie połącz je z mieszaniną.
  3. Po dokładnym wymieszaniu wyciśnij rękoma, tworząc mniejsze kulki. Kulki poukładaj na dużej blaszce, które wcześniej wyłóż papierem do pieczenia.
  4. Piecz przez 45 minut, obracając i rozbijając kulki co 10 minut. Następnie wymieszaj je  ze suszonymi owocami i piec przez kolejne 15 minut.

Przechowuj w szczelnym pojemniku przez okres dwóch tygodni. Podawaj z jogurtem naturalnym i świeżymi owocami.
CZYTAJ DALEJ
sobota, 7 stycznia 2017

Przykładowy jadłospis dla osób starszych 1900 kcal

I Śniadanie

70 g chleba pszenno- żytni (2 średnie kromki)
5 g margaryny miękkiej (1 płaska łyżeczka)
200 g karpia w galarecie (talerzyk deserowy)
100 g ćwikły (talerzyk deserowy)
400 g jogurtu naturalnego 2 % tłuszczu (duże opakowanie)
200 ml herbaty bez cukru (szklanka)

II  Śniadanie

50 g bułki grahamki (1 sztuka)
5 margaryny  miękkiej (1 płaska łyżeczka)
20 g szynki z indyka (2 plasterki)
50 g papryki czerwonej (1/4 sztuki)
200 g pomarańczy (1 sztuka)
200 ml herbaty zielonej bez cukru (1 szklanka)

Obiad

300 ml rosołu czystego (1 niepełny talerz)
150 g ziemniaków gotowanych (2 sztuki)
70 g schabu pieczonego (1 gruby plaster)   z dodatkiem 7,5 ml oleju  rzepakowego (1,5 łyżeczki)
65 g sałatki zielonej (3/4 talerzyka) doprawiona 5 ml olejem rzepakowym (1 łyżeczka)
200 ml herbaty owocowej  bez cukru (1 szklanka)

Podwieczorek

300 g budyniu śmietankowego z mleka 2% tłuszczu (1 pełna salaterka)
30 g rodzynek (2/3 spodeczka)
200 ml herbaty owocowej bez cukru (1 szklanka)

Kolacja

250 g papryki zielonej faszerowanej warzywami z ryżem (1 sztuka) z dodatkiem 10 g oliwy z oliwek (2 łyżeczki)
200 ml herbaty owocowej bez cukru (1 szklanka)

CZYTAJ DALEJ
środa, 4 stycznia 2017

Właściwości prozdrowotne zielonej herbaty

Każdego dnia zmagamy się ze stresem, oddychamy zanieczyszczonym powietrzem  i jemy wysokoprzetworzone produkty. Każdego dnia nasze komórki są atakowane przez wolne rodniki i narażone na działanie szkodliwych substancji. Każdego z nas bez względu na wiek czy płeć nękają różne przypadłości zdrowotne. Idealnym rozwiązaniem, by zaradzić wszystkim tym problemom, jest sięgniecie po filiżankę zielonej herbaty. Powolne  delektowanie się smakiem herbaty pozwoli odprężyć się w bieganinie dnia codziennego. Jej  smak pozwoli ukoić nerwy, wspomoże koncentrację i doda nam sił na resztę dnia. Zielona herbata jest antidotum na wiele ludzkich dolegliwości, a codzienna dawka polifenoli pomoże zachować nam dobrą kondycję i wspomoże funkcjonowanie organizmu.
Zielona herbata i jej prozdrowotne właściwości są znane ludziom od tysiącleci. Jej wpływ na wiele uciążliwych dolegliwości jest obszernie udokumentowane przez badania naukowe.
Zielona herbata jest znana już od około 4700 lat. Odkrycie tego naparu przypisuje się chińskiemu cesarzowi Szen-Nung, któremu to od wrzątku, przez przypadek, wpadł listek herbaty. To własnie w Chinach powstała tradycyjna cerownia jej parzenia. Zielona herbata była stosowana w Chinach jako napój leczniczy. Ten trend powraca  w obecnych czasach.




Skład i właściwości zdrowotne  zielonej herbaty

Skład liści zielonej herbaty:

36% polifenoli
25% węglowodanów
15% białek
6,5% ligniny
5%  związków popiołowych
4% aminokwasów
2% tłuszczów
0,5% chlorofilu
1,5% kwasów organicznych

Napar zielonej herbaty zawiera wiele mikroelementów takich jak wapń, chrom, miedź, potas, glin, cynk, selen, fluor, mangan. Ponadto napar zielonej herbaty zawiera: witaminy B,C,E, kofeinę, teofilinę i teobrominę i kwasy organiczne.

Szerokie spektrum pozytywnego działania zielonej herbaty dotyczy takich chorób jak:
otyłość, cukrzyca, miażdżyca, choroby układu sercowo-naczyniowego, próchnica zębów, choroby nowotworowe. Zielona herbata pomaga zwalczyć bakterie, wirusy i infekcje. Tradycyjna medycyna chińska rekomendowała zieloną herbate jako panaceum na wiele dolegliwości, m.in.: bóle głowy i ciała, problemy systemu trawiennego, detoksykację, depresje. Zielona  herbata uznawana jest także za środek o działaniu energizującym (czyli dodającym energii i pobudzającym), a także przedłużającym życie.

Polifenole są bioaktywnymi związkami chemicznymi, którymi zielona herbata zawdzięcza swe lecznicze właściwości. Polifenole występują nie tylko w zielonej herbacie, ale także w innych roślinach; ich szczególne wysokie stężenie występuje w:  czerwonych winogronach, aronii, orzechach, roślinach strączkowych, kakao.
Odkryto, że ilość EGCG innych katechin jest większa w herbacie niefermentowanych (jak zielona herbata), a mniejsza w herbatach fermentowanych (jak herbata czarna). Dlatego też właściwości antyoksydacyjne herbat zielonych są znacznie większe niż herbaty czarnej.

Rodzaje zielonej herbaty i sposoby parzenia

Zielona herbatę otrzymujemy etapowo:
więdnięcie - polega na działaniu na liście parą o temperaturze w do 100 stopni C przez kilkadziesiąt sekund, ma to zapobiec utlenianiu polifenoli i witamin; powietrze owiewające liści w zmniejsza ich wilgotność.
skręcanie/rolowanie - proces polegający na zwijaniu liści, by odcisnąć nadmiar soku.
suszenie w bardzo wysokiej temperaturze (wypalanie) - nadaje specyficzny smak i aromat oraz umożliwia dłuższe przechowywanie, ponieważ dodatkowo wysusza liście
sortowanie liści na cztery grupy: liście całe lub łamane, miał i pył.
ciecie suszonych liści
- pakowanie

Gatunki zielonej herbat różnią się miedzy sobą w zależności od:
pory roku, podczas której zbiera się liście herbaty, pory dnia, podczas której zbiera się liście herbaty, rejonu świata, a co się tym wiąże określonego klimatu, zabiegów ogrodniczych, sposobu zwijania liści , wieku zbieranych liści, walorów smakowych.
Lepiej wybierać herbaty liściaste niż herbaty w torebkach, gdyż te pierwsze charakteryzują się lepszą jakością. Najdroższe gatunki herbaty pochodzą z liści zbieranych o świcie i zroszonych poranną rosą.
Do każdej odmiany zielonej herbaty istnieją szczegółowe instrukcje dotyczące jej zaparzenia:
ilość herbaty na filiżankę, temperatury i jakości wody oraz czasu parzenia. Należy pamiętać o bardzo ważnej zasadzie dotyczącej parzenia herbaty poniżej lub powyżej 3 minut. Herbata parzona 3 minuty działa pobudzająco. Herbata parzona powyżej 3 minut relaksuje i uspokaja.

Zielonej herbaty nigdy nie zalewamy wrzątkiem.
Parzenie herbaty  w zbyt wysokiej temperaturze skutkuje gorzkim smakiem.
Liście herbaty można zaparzać kilkakrotnie.
Pierwsze parzenie powinno się wylać, gdyż obmywa ono liście z zanieczyszczeń.
Im lepsza jakość liści herbaty, tym lepszy smak naparu i tym więcej parzeń można wykonać.
Im wiecej polifenoli zawiera zielona herbata, tym bardziej cierpki sak ma napar.
Do herbaty zielonej nie dodajemy cytryny! Taki dodatek sprawia, iż napar jest kwaśny, a przez to glin dostaje się z liści do naparu.
Zielonej herbaty nie pijemy z mlekiem! Osłabia ono aktywność i wchłanianie dobroczynnych polifenoli.

Czajniczki są najczęściej wykorzystywane do parzenia herbaty. Najważniejszy jest materiał, z jakiego zrobiony jest czajniczek - najlepiej wybierać czajniczki ceramiczne bądź szklane. Naczynia wykonane z takich tworzy dłużej trzymają ciepło. Należy także zwrócić, uwagę, by czajniczek miał zaokrąglony kształt, dzięki czemu liście herbaty będą miały miejsce na pęcznienie. Należy pamiętać, by przed wsypaniem listków opłukać czajniczek wrzątkiem w celu ogrzania jego ścianek.
Metalowe zaparzaczce mają różnorodne kształty i wielkość. Przeważnie wykonane są ze stali nierdzewnej. Do zaparzania wsypuje się taką ilość herbaty, aby listki miały miejsce na pęcznienie. Następnie umieszcza się go w kubku. Zaparzaczce są wygodną alternatywą, gdy chcemy przygotować napar tylko dla jednej osoby. Chińczycy zieloną herbaty piją w pięknie zdobionych kamionkowych zestawach, na które składa się czajniczek i pięć czarek.


ZIELONA HERBATA WALCE Z OTYŁOŚCIĄ


Zielona herbata jest obecna w prawie wszystkich suplementach odchudzających, a picie jej stało się symbolem zdrowego trybu życia. Napar z zielonych liści powinien stać się napojem wszystkich dbających o zdrowie i szczupłą sylwetkę.
Aby zielona herbata miała efekt odchudzający, należy pamiętać, aby pić herbatę liściastą i wypijać co najmniej 3 filiżanki naparu dziennie. Niezwykle ważna w tym przypadku jest systematyczność. Działanie zielonej herbaty istotnie wpływa na zmniejszenie masy tkanki tłuszczowej. Odkryto, że EGCG powoduje wzrost wydatków energetycznych, czyli picie herbaty powoduje spalanie kalorii. Zielona herbata ma zatem istotny wpływ na ilość tłuszczu w organizmie. Skutki jej działania nie ograniczają się jedynie do zmniejszania ilości przyjmowania pokarmów, lecz także obejmują aktywację termogenezy.
Termogeneza wymaga nakładów energii, która jest zużywana na podniesienie temperatury ciała – dzięki czemu spalane są kalorie. Każdy z nas ma inne zapotrzebowanie kaloryczne zależne od jego wagi, wieku, płci oraz trybu życia.
Przyjmowanie zbyt dużej liczby kalorii powoduje otyłość i odkładanie się warstwy tkanki tłuszczowej. Natomiast spalanie kalorii sprawia, że chudniemy, a warstwa tkanki tłuszczowej ulega zmniejszeniu. Termogeneza skutkuje wytworzeniem ciepła, które może powstać na drodze aktywności fizycznej lub po posiłku.
Sugeruje się,że podwyższenie termogenezy związane jest oddziałaniem katechin ze śladowymi ilościami kofeiny.
Innymi produktami spożywczymi zwiększającymi termogenezę są:
- imbir
- kapsaicyna - związek nadający pikantność papryczkom chilli
- gorzkie pomarańcze
- produkty zawierające kakao
- pieprz kajeński

Katechiny zmniejszają także kaloryczność zjadanego pokarmu. W badaniach z zastosowaniem naparu herbaty zielonej zawierającego 25% katechin odnotowano zmniejszenie aktywności enzymów: lipazy żołądkowej i lipazy trzustkowej. Skutkiem tego było zmniejszenie wchłaniania tłuszczu z jelita cienkiego.

ZIELONA HERBATA A REAKCJE ZAPALNE


Zielona herbata a reakcje zapalne Zapalenie może być spowodowane czynnikami pochodzącymi z wnętrza organizmu lub z zewnątrz. Jest to reakcja organizmu mająca na celu zniwelowanie szkód spowodowanych uszkodzeniem komórek bądź tkanek.
Zapalenie to jeden z elementów procesów naprawy i regeneracji organizmu. W tym skomplikowanym procesie biorą udział komórki różnego typu: od komórek krążących we krwi, jak limfocyty, czynniki krzepnięcia, po komórki ścian naczyń, m.in. komórki ścian śródbłonka.
Wpływ polifenoli zielonej herbaty na reakcje zapalne dotyczy:
• zmniejszania przepuszczalności naczyń krwionośnych
• zmniejszania poziomu reaktywnych form tlenu
• hamowania aktywności enzymów stanu zapalnego
• łączenia się z metalami, uniemożliwiając tworzenie wolnych rodników.
Podsumowując, ekstrakty z zielonej herbaty posiadają następujące działanie:
• przeciwutleniające
• przeciwzapalne
• hamują uszkodzenia DNA
• usuwają nadmiar wolnych rodników wytwarzanych podczas uszkodzenia komórek
• redukują odpowiedź zapalną połączoną z lokalnym uszkodzeniem komórek
• zmniejszają utlenianie tłuszczów i stres oksydacyjny
• zmniejszają produkcję czynników prozapalnych.

ZIELONA HERBATA A ZDROWIE ZĘBÓW


Choroby przyzębia powodowane są przez bakterie jamy ustnej.
Chorobom takim mogą sprzyjać:
• palenie papierosów
• niedobory immunologiczne
• stres
• czynniki genetyczne
• cukrzyca

Zielona herbata jest prawdziwym darem natury. Zawarty w naparze fluor wzmacnia zęby i chroni je przed próchnicą. Picie lub płukanie jamy ustnej naparem powoduje zmniejszenie prawdopodobieństwa powstania próchnicy o 50%.
Badania wykazały, że przeciwbakteryjne działanie polifenoli ogranicza namnażania bakterii. Zredukowane zostało również przyleganie bakterii do powierzchni zęba, co poskutkowało zmniejszeniem tworzenia się płytki nazębnej. Wyciągi herbaciane stosowane są do zapobiegania zapaleniom przyzębia, gdyż działają wzmacniająco względem naczyń krwionośnych, a także przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo.
Okazuje się ze zielona herbata poprzez zmniejszenie namnażania bakterii i zmniejszenie tworzenia płytki nazębnej istotnie wpływa na polepszenie świeżości oddechu. Dodatkowo zielona herbata neutralizuje zapach dymu tytoniowego!
CZYTAJ DALEJ

Tu mnie znajdziesz

mytastepl.com FlyB - Kulinaria Znajdź przepis kulinarny - Katalog Smaków Mikser Kulinarny - przepisy kulinarne i wyszukiwarka przepisów Przepisy Kulinarne z najlepszych kulinarnych blogów
TOP