środa, 27 sierpnia 2014

Zestaw ćwiczeń: NA MIĘŚNIE BRZUCHA

Ćwiczenia należy wykonywać wolno i dokładnie, przy napiętych mięśniach. Powtórz ćwiczenie 15 razy w 3-4 seriach.
Ćwiczenie 1 – ćwiczenie wzmacnia mięsień prosty brzucha (część górną)

  1. Leżenie tyłem, nogi ugięte, ręce ułożone na karku. 
  2. Unieś głowę i wyprostowany tułów do góry, wzrok skierowany na sufit.
  3. Warianty:
a. Utrzymujemy przez kilka sekund pozycję końcową;
b. Utrzymujemy przez kilka sekund pozycję najwyższą, środkową i najniższą;
c. Wykonujemy ćwiczenie ruchem rolującym, najpierw unosząc głowę, potem barki, następnie resztę tułowia.

Ćwiczenie 2 – ćwiczenie wzmacnia mięsień prosty brzucha

  1. Leżenie tyłem, ręce ułożone na karku, ugięte nogi uniesione do góry pod kątem prostym. 
  2. Unieś głowę i wyprostowany tułów do góry, wzrok skierowany na sufit.
  3. Warianty:
a. Utrzymujemy przez kilka sekund pozycję końcową;
b. Wykonujemy ćwiczenie ruchem rolującym, najpierw unosząc głowę, potem barki, następnie
resztę tułowia;
c. Opuszczamy stopy tuż nad podłoże i ruchem rolującym lekko unosimy głowę, barki i tułów.

Ćwiczenie 3 – ćwiczenie wzmacnia mięsień prosty brzucha

  1. Leżenie tyłem, nogi wyprostowane, ręce wzdłuż tułowia. 
  2. Unosimy jedną nogę wyprostowaną do góry, drugą nogę unosimy nieco nad podłoże. 
  3. Następnie prowadzimy ramiona do przodu, unosząc tułów i głowę.
  4. Pozycję końcową utrzymujemy przez kilka sekund. 
  5. Wzrok skierowany na stopę nogi wyprostowanej.

Ćwiczenie 4 – ćwiczenie wzmacnia mięsień prosty brzucha

  1. Leżenie tyłem, nogi wyprostowane do góry, ręce wzdłuż tułowia. 
  2. Prowadzimy ramiona do góry, unosząc tułów i głowę. 
  3. Następnie powoli wracamy do pozycji wyjściowej.
  4. Warianty:

a. Utrzymujemy przez kilka sekund pozycję końcową;
b. Utrzymujemy przez kilka sekund pozycję najwyższą, środkową i najniższą;

Ćwiczenie 5 – ćwiczenie wzmacnia mięśnie skośne brzucha

  1. Leżenie tyłem, nogi ugięte, ręce ułożone na karku (szerokorozstawione).
  2.  Połóż lewą stopę na prawym kolanie, a następnie ciągnij prawy łokieć do lewego kolana.
  3. Warianty:

a. Utrzymujemy przez kilka sekund pozycję końcową;
b. Utrzymujemy przez kilka sekund pozycję najwyższą, środkową i najniższą;

Powtórz ćwiczenie na drugą stronę.

Ćwiczenie 6 – ćwiczenie wzmacnia mięsień prosty brzucha (część dolną)

  1. Leżenie tyłem, nogi ugięte uniesione do góry pod kątem prostym, ręce trzymają krzesło lub inny przyrząd.
  2. Unosimy pośladki nad podłoże. 
  3. Wykonując to ćwiczenie nie odrywamy tułowia od podłoża.
  4. Wariant: Utrzymujemy przez kilka sekund pozycję końcową.


Ćwiczenie 7 – ćwiczenie wzmacnia mięsień prosty brzucha i mięśnie wewnętrzne ud

  1. Leżenie tyłem, nogi ugięte, ręce wzdłuż tułowia. 
  2. Wyprostowane nogi unieś do góry i wykonaj rozkrok.
  3. Wykonuj wznosy tułowia i głowy w górę wraz z rękoma prowadzonymi między nogami.
  4. Wariant:
    Utrzymujemy przez kilka sekund pozycję końcową.
CZYTAJ DALEJ
czwartek, 21 sierpnia 2014

Dieta RAW - cel i zasady diety, jadłospis, opinia dietetyka

To tzw. surowa dieta (raw food). Polega na spożywaniu  nieprzetworzonych produktów roślinnych. W minimum 70 % są one surowe. Pozostałe 30 % to posiłki przygotowywane w maksymalnej temperaturze 42 stopni C spożywane na zimno albo tylko lekko podgrzewane. RAW ma służyć oczyszczeniu organizmowi z toksyn. Większość dań tej diety składa się ze świeżych owoców, warzyw i orzechów, z których przygotowuje się sałatki i surówki.Główne sposoby przygotowania posiłków to moczenie, rozdrabnianie, marynowanie, kiełkowanie i suszenie.
Dieta RAW jest szczególnie bogata w błonnik, kwas foliowy, potas i witaminę C. Jej krótkotrwałe stosowanie może korzystnie wpłynąć na kondycję skóry, zachowanie odpowiedniej masy ciała. Do jej zalet należą także zmniejszenie ryzyka zachorowania na raka i choroby układu krążenia oraz ochrona organizmu przed powstaniem stanów zapalnych.

Długotrwałe stosowanie diety RAW może wiązać się z niedoborami ważnych składników pokarmowych takich jak wapń czy białko, zbyt gwałtownym obniżeniem masy ciała i zanikiem tkanki tłuszczowej oraz zaburzeniem u kobiet cyklu miesiączkowego. Dieta ta nie dostarcza też  odpowiedniej dawki energii. Na surową dietę nie powinny decydować się kobiety w ciąży, chorzy na cukrzycę, anemię, osteoporozę czy osoby z niedowagą lub alergiami pokarmowymi. Może być ona natomiast skuteczna podczas łagodzenia pierwszej fazy objawów schorzeń reumatologicznych.
posiłki są niskotłuszczowe,bezglutenowe i niskosolne. Dania przygotowane bez pieczenia, smażenia, gotowania i wędzenia są całkowicie naturalne. Zwolennicy RAW food są zdania, że najlepszą metodą jest mieszanych lub siekanych składników przy użyciu robota kuchennego.
Warto abyśmy zainspirowani surową dietą, częściej sięgali po świeże owoce i warzywa i na stałe wprowadzili do naszych jadłospisów np. świeże wyciskane soki.
CZYTAJ DALEJ
sobota, 16 sierpnia 2014

Sok na piękną skórę

Składniki:
  • 450 g kiwi
  • 250 g mango
  • 1 kg melona
  • 300 g pomarańczy
  • 50 g limonki
  • szczypta cynamonu i imbiru
Sposób przygotowania:
  1. Kiwi i mango umyć, obrać że skórki i rozdrobnić w blenderze. Wycisnąć sok z pomarańczy.
  2. Melon przekroić na pół, wydrążyć pestki, pokroić na ósemki i obrać ze skóry.
  3. Wycisnąć sok za pomocą sokowirówki.Wszystkie składniki połączyć i przyprawić cynamonem i imbirem.

Wartość odżywcza:


Smacznego !
CZYTAJ DALEJ
środa, 6 sierpnia 2014

Sód dla sportowców

Właściwe nawodnienie organizmu to ważna część naszego zdrowia i dobrego samopoczucia. Nawet niewielka utrata płynów może spowodować bóle głowy, brak koncentracji uwagi, opóźnienie czasu reakcji, ospałość i może być przyczyna gorszych wyników osiąganych w sporcie. Napoje, w tym napoje z zawartością sodu, mogą dopomóc w przywracaniu i utrzymywaniu naszej równowagi wodnej.


Utrata płynów i jej konsekwencje

Organizm ludzki w fizjologicznych warunkach wydziela różne ilości wody poprzez mocz, kał, pot i wydychane powietrze. W bardzo gorącym środowisku i podczas ćwiczeń fizycznych do utraty płynów może znacząco przyczynić się pocenie.
Pot to mieszanina płynów i elektrolitów, w tym zwłaszcza sodu. Jest wydzielany w sytuacji, gdy organizm wymaga ochłodzenia. Ilość dostarczonych płynów powinna równoważyć ilość wydzielanego potu, aby nie dopuścić do powstania warunków szkodliwych dla zdrowia czy utrudniających wykonywanie wysiłku fizycznego. U intensywnie trenujących sportowców wydzielanie potu wynosi zwykle 1–2,5 litra w ciągu godziny, ale w wyższej temperaturze otoczenia ilość potu przekraczająca 2,5 litra/godz. nie jest niczym niezwykłym.
Większość osób dobrze toleruje 2% utraty płynów w organizmie. Jeśli jednak taka utrata następuje w gorącym środowisku (temperatura powyżej 30 °C), to może ona oznaczać istotne ryzyko dla zdrowia.


Przy zmniejszeniu ilości płynów w organizmie (na przykład podczas intensywnego pocenia się), dochodzi do obniżenia objętości krwi, co powoduje zwiększenie jej lepkości. W takiej sytuacji zwiększa się obciążenie serca, które pompuje krew dla całego organizmu. W celu zrównoważenia tego efektu dochodzi do przyspieszenia częstości bicia serca, ale dostarczanie tlenu dla pracujących mięśni oraz usuwanie z nich dwutlenku węgła i zbędnych produktów reakcji metabolicznych pozostaje upośledzone. Utrata płynów może też doprowadzić do podwyższenia temperatury ciała, co jest związane ze zmniejszeniem aktywności wielu enzymów.
Wyniki badań wskazują, że naturalny odruch pragnienia nakazuje wypić w przybliżeniu tylko połowę ilości utraconych płynów. Zapewne uczucie pragnienia pojawia się dopiero po przekroczeniu 2% utraty płynów, co jest punktem granicznym dla prawidłowego wykonywania wysiłku.



Znaczenie sodu w ponownym nawodnieniu

W celu ponownego nawodnienia organizmu (rehydratacji) powszechnie stosuje się wodę, rozcieńczone soki owocowe i napoje dla sportowców. Ponieważ sód znajduje się w traconym pocie w największych ilościach spośród wszystkich składników mineralnych, to niektóre napoje zawierają dodany sód oraz węglowodany. Jest to zgodne z zaleceniami Komitetu Naukowego ds. Żywności, które mówią, że przy rehydratacji podczas długotrwałego wysiłku fizycznego należy stosować sód (46- - 1150 mg/litr) oraz węglowodany (80 – 350 kcal/litr). Utrata sodu zapewne przyczynia się do powstawania skurczów mięśni i osłabienia ich siły. Strata sodu upośledza również wytwarzanie płynów w organizmie.
Wiadomo, że sód pobudza pragnienie oraz poprawia wchłanianie wody i węglowodanów w jelicie cienkim. Ułatwia to uzupełnienie płynów i opóźnia wystąpienie zmęczenia mięśni. Sód jest także istotny dla utrzymania wody w organizmie i zmniejszenia jej utraty z moczem. Wyniki badań wskazują również, że dodatek sodu do napojów stwarza minimalne lub wręcz żadne ryzyko dla zdrowia.
Zaleca się stosowanie napojów zawierających sód przy wysiłku dłuższym niż 2 godziny oraz przy każdym wysiłku związanym z silnym poceniem się. Stosowanie około 450 mg lub większych ilości sodu na godzinę ćwiczeń fizycznych jest niezbędne dla utrzymania właściwej objętości osocza krwi i stężenia sodu w osoczu. Taką ilość z łatwością zapewniają dobrze zbilansowane napoje zawierające węglowodany i elektrolity.


Podsumowanie

Dla osiągnięcia optymalnych wyników wysiłku w sporcie, zwłaszcza w gorącym środowisku, ważne jest regularne picie napojów. Napoje, które zawierają sód, ułatwiają szybsze ponowne nawodnienie organizmu niż napoje bez obecności sodu, a dodatek węglowodanów może opóźnić wystąpienie zmęczenia mięśni. Jednak należy podkreślić, że spożycie sodu w ogólnej populacji powinno być w większości przypadków obniżane, aby uniknąć niekorzystnych efektów zdrowotnych.
CZYTAJ DALEJ
poniedziałek, 4 sierpnia 2014

Żywienie w otyłości

Jeśli jesteś mężczyzną o wzroście 180 cm i ważysz powyżej 100 kg lub kobietą o wzroście 160 cm i ważysz powyżej 77 kg, to znaczy, że jesteś otyły lub otyła. W ciągu ostatnich 20 lat w Wielkiej Brytanii częstość występowania otyłości u kobiet zwiększyła się z 8 do 16% a u mężczyzn z 6 do 13%.
Otyłość występuje wtedy, gdy wskaźnik masy ciała (Body Mass Index – BMI) przekracza 30. BMI oblicza się dzieląc aktualną masę ciała danej osoby (podaną w kilogramach) przez jej wzrost (podany w metrach) podniesiony do kwadratu (kg/m2). 

Dr Andrew Prentice z Centrum Badań Medycznych w Wielkiej Brytanii stwierdza „osoby otyłe charakteryzują się zwiększonym ryzykiem występowania wielu problemów zdrowotnych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca insulinoniezależna, wysokie stężenie cholesterolu i innych substancji lipidowych, chorób układu krążenia oraz raka piersi i jelita grubego”.
Eksperci oceniają, że otyłość wraz z pochodnymi problemami zdrowotnymi pochłania od 3 do 8% kosztów ochrony zdrowia w niektórych państwach Europy a ogólne koszty są podobne do kosztów leczenia chorób nowotworowych i AIDS.
70% mężczyzn i 80% kobiet prowadzi siedzący tryb życia
Chociaż do rozwoju otyłości mogą przyczyniać się uwarunkowania genetyczne, to w większości przypadków decydujące znaczenie odgrywają czynniki środowiskowe. Typowy dla Europejczyków sposób żywienia, charakteryzujący się wysoką energią i wysoką zawartością tłuszczów, wraz z siedzącym trybem życia, może prowadzić do otyłości. Dochodzi do zaburzenia równowagi pomiędzy dostarczaniem energii pod postacią pożywienia a jej utratą pod postacią aktywności fizycznej. Ten niekorzystny trend dotyczy również dzieci i młodzież.
Osoby otyłe preferują produkty spożywcze o wysokiej zawartości tłuszczu. Ale tłuszcze, pomimo, że zawierają więcej kalorii niż węglowodany i białka, mają mniejsze własności sycące. Tłuszcze łatwo przyswajają się w organizmie, natomiast trudno się spalają, ponieważ organizm najpierw spala węglowodany.

Obecnej epidemii otyłości nie można wytłumaczyć wysokim spożyciem tłuszczów i wysoką energią dostarczaną z pożywieniem, ponieważ okazuje się, że to spożycie się zmniejsza. Eksperci winą obarczają nasilający się siedzący tryb życia. Sama aktywność fizyczna nie leczy otyłości ale ułatwia utlenianie („spalanie”) tłuszczów, które często jest upośledzone u osób otyłych.
Dr Prentice dodaje „połącz stosowanie diety z aktywnością fizyczną; to jest dobry sposób na pokonanie otyłości”. Dopóki nie zostaną podjęte kroki przeciwdziałające zwiększającej się częstości występowania otyłości, jej występowanie dwukrotnie się zwiększy we wczesnych latach nowego milenium. Otyłość jest wynikiem współdziałania wielu czynników. Należy do nich jedzenie powyżej potrzeb organizmu, niewystarczająca aktywność fizyczna, predyspozycje genetyczne, zaburzenia endokrynologiczne oraz inne zaburzenia zdrowia. Postępy dotyczące badań podstawowych nad otyłością zostały przedstawione podczas 18-ego Międzynarodowego Kongresu, który miał miejsce w Paryżu w dniach 29 sierpnia – 3 września bieżącego roku. Przewodniczący Kongresu, profesor Bernard Guy-Grand, (Hotel Dieu Paris) powiedział: “Powikłania i następstwa związane z otyłością, podobnie jak postaci otyłości, które niosą ze sobą większe ryzyko oraz sposoby rozpoznawania tych stanów uległy obecnie znacznej poprawie, nawet, jeśli ciągle pozostają przedmiotem dyskusji”. Leczenie otyłości i powiązanych z nią schorzeń – choroby niedokrwiennej serca, udaru mózgu, cukrzycy oraz chorób zwyrodnieniowych układu kostnego zaczyna pochłaniać coraz większą część budżetu w państwach uprzemysłowionych.
Potrzeba wdrożenia działań w tym zakresie w skali globu ma kluczowe znaczenie dla każdej strategii mającej na celu zwalczenie tej choroby. Tymczasem w leczeniu otyłości mogą być pomocne nowe odkrycia naukowe:
  • Naukowcy odkryli leptynę, hormon wydzielany przez tkankę tłuszczową, który przekazuje do mózgu sygnały o ilości nagromadzonego tłuszczu. Niedobór leptyny może spowodować ciężką otyłość z towarzyszącymi zaburzeniami jedzenia i niedoborami hormonów przysadkowych. W przyszłości lektyna może stać się dla otyłości tym, czym insulina stała się dla cukrzycy, ale najpierw istnieje potrzeba przeprowadzenia wielu następnych badań.
  • W organizmie ludzkim wykryto obecność nowych rozszczepialnych białek. Są one podobne do odkrytych już wcześniej białek w tkance tłuszczowej u gryzoni. Białka rozszczepialne rozpraszają energię w postaci ciepła a nie w postaci aktywności mięśni, czy zachowując energię. Różnice pomiędzy poszczególnymi białkami mogą wyjaśniać różnice dotyczące wzrostu wagi ciała u osób stosujących taki sam poziom spożycia. To, co jest prawdziwe u niektórych myszy może być także prawdą w odniesieniu do ludzi. Prowadzone są dalsze badania w tym zakresie.
  • Powiększa się wiedza na temat złożonych substancji biorących udział w kontroli spożycia pożywienia. Znane jest już znaczenie substancji nazywanych monoaminami i niektórych substancji peptydowych. Obecnie wykryto nowe czynniki o budowie peptydów, białko agouti lub oreksyny, których mechanizm działania został już określony. Być może będą one podstawą dla wynalezienia nowych lekarstw mających znaczenie w leczeniu otyłości.
  • Podczas gdy hipotetyczny „gen otyłości” pozostaje nadal nieuchwytny, w badaniach określono szereg czynników genetycznych predysponujących do wystąpienia otyłości. Można się spodziewać, że badania prowadzone w przyszłości pozwolą na określenie różnych typów otyłości w związku z ich podłożem genetycznym. Być może pozwoli to opracowanie nowych narzędzi diagnostycznych i zindywidualizowanych strategii terapeutycznych. 

W czasie, gdy naukowcy pracują nad nowymi sposobami leczenia otyłości, Międzynarodowe Stowarzyszenie Badań nad Otyłością (ang. International Association for the Study of Obesity's - IASO) współpracuje z WHO nad trzyletnim programem działań w zakresie uczulenia rządów na rosnącą epidemię. Nacisk jest kładziony raczej na kontrolę nad wagą ciała niż na szybkiej utracie wagi w ciągu krótkiego okresu czasu. Profesor Stephan Rossner z Karolinska Institute w Sztokholmie i jednocześnie prezydent-elekt IASO mówi, „podkreślamy potrzebę wczesnego zwalczania problemu, należy zająć się problemami dotyczącymi nadwagi u dzieci oraz dokładnie przemyśleć nasze podejście do aktywności fizycznej i sposobu żywienia jako dróg zapewniających zdrowe i aktywne życie”. Zasadniczym krokiem dla zwalczania otyłości nadal pozostaje stosowanie zbilansowanego pożywienia oraz aktywność fizyczna.
CZYTAJ DALEJ
niedziela, 3 sierpnia 2014

Grilluj, ale zdrowo!


Sen na grillowanie  rozpoczął się w pełni. Grillowanie to jeden z najulubieńszych sposobów spędzania wolnego czasu przez Polaków. Wspaniale jest przebywać z rodziną lub przyjaciółmi w sympatycznym otoczeniu, gdy w powietrzu unoszą się smakowite zapachy grillowanych potraw. Przygotowałam dla Was bardzo cenne informacje, które mam nadzieje wykorzystacie jak najlepiej.
Zwykle pieczemy na grillu mięso (boczek, karkówkę, żeberka, drób), kiełbasę, kaszankę, ryby i warzywa. Te sposób przyrządzania potraw ma co najmniej dwie zalety. Po pierwszą: jeśli pieczemy krótko i na właściwym opale, produkty nie tracą właściwości odżywczych, są smaczne i aromatyczne. Po drugie: mięso pieczone na grillu jest mniej kaloryczne od smażonego, ponieważ do jego przyrządzenia nie dodajemy tłuszczu. Co więcej, naturalny tłuszcz z mięsa wytapia się pod wpływem wysokiej temperatury.
Przygotowując potrawy z grilla, używamy do przyprawienia ziół, np. majeranku, estragonu, bazylii. To
o mądry zwyczaj, bo podnoszą one smak i ułatwiają trawienie. Niestety, mięsne dania z grilla nie są dietetyczne, więc tych specjałów powinni unikać ci,którzy cierpią na nadkwasotę i chorobę wrzodową,


NA TACCE CZY NA RUSZCZCIE?


Przygotowanie dań z grilla nie wymaga wyjątkowych umiejętności, ale by było one smaczne i zdrowe, powinniśmy przestrzegać kilku zasad.

  • Kupując grill, wybierz żeliwny. Dłużej utrzymuje ciepło, dzięki czemu potraw szybciej  się piecze (im krócej trwa cieplna obróbka mięsa, tym więcej zachowuje ono wartości  odżywczych).
  • Dbaj o to, by ruszt był zawsze czysty. W palącym się tłuszczu i ulatniającym się rakotwórcze aminy aromatyczne. Mogą one przetrwać na ruszcie i podczas kolejnego grillowania przedostać się do potraw i wraz z nim do naszych organizmów.
  • Ważne jest, czym palisz w grillu. Używaj wyłącznie węgla drzewnego z drzew liściastych. Ten z drzew iglastych może bowiem podczas spalania wydzielać związki rakotwórcze np. terpentynę. Absolutnie nie wolno wkładać do palenia zadrukowanego papieru ani np. desek pozostałych  z remontu. Nasączone farbą lub lakierem podczas spalania wydzielają szkodliwe dla zdrowia związki, mogą też niekorzystne zmieniać smak potraw.
  • Jeśli chcesz nadać potrawom dodatkowy aromat, możesz do paleniska dorzucić np. owoce jałowca, łupiny orzecha włoskiego lub kawałki drewna np  z wiśni.
  • Pamiętaj, że tzw. podpałki ( płynne i w ostkach) służą tylko do rozniecenia ognia. nie dodawaj  ich w trakcie  pieczenia, kiedy  żar przygasa, gdyż ich  opary  są niezdrowe.
  • Produkty do grillowania układaj  na ruszcie  dopiero wtedy, gdy  węgiel  nie pali się już płomieniem , nie  kopci, lecz ma postać czerwonego żaru  lekko  przyprószonego popiołem. Inaczej danie się zwęgli na wierzchu  lub na brzegach, a zwęglonych części nie wolno jadać, bo zawierają związki rakotwórcze.
  • By produkty nie zwęglały się i nie traciły odżywczych właściwości, piecz je krótko (np. kiełbasę 5-7 minut).
  • Jeśli będziesz piec tłusty produkt ( np. karkówkę, boczek, kiełbasę, udko kurczaka ze skórką), użyj specjalnych aluminiowych, karbowanych tacek. Ułatwiają one swobodne krążenie gorącego powietrza i nie walają wytapianemu tłuszczowi  skapywać do paleniska. To ważne, ponieważ spalający się w ogniu tłuszcz może powodować  wydzielanie się szkodliwych związków chemicznych, np. działających rakotwórczych nadtlenków lipidowych.


WYBIERZ I PRZYRZĄDŹ

Kupując produkty  do grillowania , unikaj  mięsa już przyprawionego, bo trudno stwierdzić, czy  jest  ono świeże. Unikaj  też produktów z konserw - substancje peklujące i konserwujące, np saletra, w wysokiej temperaturze rozkładają się rakotwórczo nitrozoamin. Jeżeli na ruszcie chcesz układać mrożone mięso  czy ryby - najpierw  je  rozmroź. Będą smaczniejsze. Przed pieczeniem warto mięso samemu zamarynować. Marynatą może być olej, oliwa lub  wino  z przyprawami ziołowymi. Jeśli do  przyprawiania używasz gotowych  mieszanek - sprawdź ich skład. Lepiej,aby nie było w nich glutaminianu sodu, bo powoduje on wzdęcia.

                                      CO NA RUSZT



Warzywa
Z grilla najbardziej  smakuje cukinia, bakłażan, papryka- krojone w plastry- oraz pieczarki, pomidory, czosnek, kukurydza-  pieczone w całości. Przed położeniem  na ruszcie warto trzymać  je 2-3 godziny w marynacie, bez soli. Najlepiej pic je na tarce. Są gotowe, gdy widelec wchodzi w nie bez oporu.
Ryby
Do grillowania świetne są ryby słodkowodne (np. leszcz, szczupak, karp, lin, okoń), które na ruszcie tracą nadmiar tłuszczu. Najlepiej  piec je w formie w kształcie ryby (ułatwia obracanie). Są gotowe, gdy  rozchylone nożem mięso ma szkliście biały kolor.
Drób
Przed pieczeniem trzeba mięso  podzielić na porcje: udka, skrzydełka, piersi. Następnie warto  lekko natrzeć je oliwą lub olejem rzepakowym  i posypać zmieloną papryką , curry lub rozmarynem. Jestem gotowe do jedzenia , gdy  po nadkrojeniu  przy  kościach nie pojawia się różnych płyn.
Mięso
Cielęcinę i wieprzowinę trzeba dobrze upiec, wołowinę, można natomiast podawać " na krwisto". Przed położeniem na ruszt należy mięso zamarynować i trzymać w marynacie 2-3 godziny. Kiełbasę (zwłaszcza białą) i kaszankę należy ponakrawać , żeby  upiekły się  również w środku.
Pieczywo
Nawet czerstwy  chleb można zjeść że smakiem. Wystarczy posmarować go oliwą lub olejem roślinnym, natrzeć czosnkiem, apotem upiec na grillu.

CZYTAJ DALEJ

Tu mnie znajdziesz

mytastepl.com FlyB - Kulinaria Znajdź przepis kulinarny - Katalog Smaków Mikser Kulinarny - przepisy kulinarne i wyszukiwarka przepisów Przepisy Kulinarne z najlepszych kulinarnych blogów
TOP