środa, 28 maja 2014

Sorbet limonkowy

Składniki (3 porcje):

  • 600 ml wody
  • 1,5 szklanki cukru
  • skórka starta z 4 limonek
  • sok z 10 limonek
  • posiekana mięta
  • owoce do dekoracji
Sposób przygotowania:
  1. Wodę z cukrem zagotować.Gdy zacznie wrzeć zmniejszyć ogień i wrzucić startą skórkę z limonek. Całość jeszcze gotować przez 2-3 minuty.
  2. Następnie dodać sok z limonek, posiekaną miętę i wymieszać. Całość ostudzić, potem na 2-3 godziny wstawić do lodówki i mocno schłodzić.
  3. Schłodzony nie zamrożony) sorbet należy kilkakrotnie miksować, żeby uzyskać drobnoziarnistą masę. Zamrozić.Wyjąć z zamrażalnika na 10-15 minut przed podaniem.
  4. Udekorować ulubionymi owocami.
Wartość odżywcza:






Smacznego!
CZYTAJ DALEJ
poniedziałek, 26 maja 2014

Co to jest żywność funkcjonalna ?

Żywność funkcjonalna to żywność pochodzenia naturalnego, która może być wzbogacona lub zmodyfikowana. Poza dostarczaniem składników odżywczych korzystnie wpływa na zdrowie. Może zmniejszać ryzyko rozwoju pewnych chorób, zwłaszcza tzw. chorób cywilizacyjnych, lub ogólnie poprawiać stan zdrowia i samopoczucie. Podstawową jej cechą jest to, że musi przypominać żywność konwencjonalną. Ponadto musi wykazywać korzystne działanie w ilościach, które mogą być dostarczane z normalną, dobrze zbilansowaną dietą. Należy także pamiętać, że nie mogą to być ani kapsułki, ani tabletki. W żywności funkcjonalnej nośnikami substancji bioaktywnych są regularnie spożywane produkty: nabiał, produkty zbożowe i soki owocowe.
Koncepcja żywności funkcjonalnej wywodzi się z tradycji Wschodu, zgodnie z którą nie ma wyraźnej różnicy między lekiem a pożywieniem. Zrozumiałe jest także, że badania nad żywnością funkcjonalną zapoczątkowano właśnie w Japonii w połowie lat 80. XX wieku. Japończycy także jako pierwsi na świecie zdefiniowali ten typ produktów jako żywność o określonej przydatności zdrowotnej (food for specified health use – FOSHU).

W Europie kwestia żywności funkcjonalnej pojawiła się w 1996 r. wraz z inauguracją programu badawczego finansowanego przez Komisję Europejską – Functional Food Science in Europe (FUFOSE). Nadrzędnym celem badania było wypracowanie podstaw naukowych dla pojęcia żywności funkcjonalnej. W końcowym dokumencie z 1999 r. przyjęto, że żywność można nazwać funkcjonalną, jeśli poza zwykłym efektem odżywczym ma ona udowodniony korzystny wpływ na jedną bądź więcej funkcji organizmu. Prozdrowotne działanie tej żywności musi być potwierdzone badaniami klinicznymi z udziałem ludzi. Badania takie powinny prowadzić niezależne ośrodki naukowe. Dodatkowo aby wyniki były wiarygodne, badania powinny obejmować odpowiednio dużą grupę osób i trwać wystarczająco długo.

Żywność projektowana

Żywność funkcjonalną nazywa się czasem żywnością projektowaną do określonych potrzeb organizmu (designer foods). Można ją uzyskać w dwojaki sposób. Pierwszy to sposób konwencjonalny, ale z wykorzystaniem surowców ze specjalnych hodowli lub upraw prowadzonych w ściśle określonych
warunkach. Można je otrzymać w wyniku specjalnego doboru odmiany lub zastosowania modyfikacji biotechnologicznych. Takie działanie ma na celu uzyskanie zawartości w surowcu jak największej ilości składników prozdrowotnych lub zmniejszenie ilości składników o działaniu niepożądanym.
Inną metodą otrzymywania żywności funkcjonalnej są modyfikacje technologiczne poprzez:
  • wzbogacanie w wybrane substancje o działaniu prozdrowotnym
  • odpowiednie zestawianie surowców składowych
  • zwiększenie dostępności i przyswajalności składników odżywczych (np. poprzez eliminację składników antyodżywczych lub wprowadzenie substancji o działaniu synergistycznym)
  • zmniejszenie ilości składników niepożądanych lub – o ile to możliwe – stosowanie ich zamienników (np. ograniczenie zawartości cholesterolu, tłuszczu, soli).
Korzystny wpływ żywności funkcjonalnej na stan zdrowia wynika głównie z zawartości w niej substancji biologicznie aktywnych o udowodnionym działaniu prozdrowotnym. Do substancji takich zalicza się:
  • błonnik pokarmowy
  • oligosacharydy
  • wielonienasycone kwasy tłuszczowe z rodziny n-3 (tzw. n-3 PUFA)
  • bakterie probiotyczne,
  • witaminy o działaniu antyoksydacyjnym
  • lecytynę
  • cholinę
  • fitozwiązki (flawonoidy, karotenoidy, fitosterole)
  • niektóre białka, np. białko soi.


Podział żywności funkcjonalnej

W literaturze światowej najczęściej można spotkać podział żywności ze względu na jej przeznaczenie lub ze względu na skład. Biorąc pod uwagę przeznaczenie, żywność funkcjonalną można podzielić m.in. na zmniejszającą ryzyko wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego, zmniejszającą ryzyko powstawania nowotworów, zmniejszającą ryzyko rozwoju osteoporozy, dla niemowląt, dla kobiet w ciąży i karmiących, dla sportowców i dla osób w wieku podeszłym. Ze względu na skład żywność funkcjonalną można podzielić na: żywność wzbogaconą, bogatobłonnikową, ubogoenergetyczną, niskosodową, niskocholesterolową i probiotyczną.
Istniejący podział nie wyklucza jednak, by dany produkt spożywczy został zaliczony jednocześnie do kilku wymienionych grup. Poniżej opisano wybrane rodzaje żywności funkcjonalnej.

Żywność funkcjonalna wzbogacona o stanole i sterole roślinne

Do produkcji żywności funkcjonalnej często wykorzystuje się fitostanole. Związki te naturalnie występują w takich produktach, jak ziarno sezamu i pestki słonecznika, ale w zbyt małych ilościach, aby można było zaobserwować ich korzystne działanie zdrowotne. W sprzedaży coraz częściej dostępne są margaryny, jogurty i serki wzbogacone w stanole roślinne. Produkty takie mogą być wykorzystywane w pierwotnej i wtórnej profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego. Używane w margarynach o dobrej jakości zmniejszają stężenie cholesterolu całkowitego i jego frakcji miażdżycorodnej LDL. Aby skutecznie zmniejszyć stężenie cholesterolu całkowitego o około 10%, zaleca się spożycie 2–3 g stanoli roślinnych.

Żywność funkcjonalna o zmniejszonej zawartości cholesterolu

W tego typu żywności produkty szczególnie bogate w ten składnik, takie jak jaja, podroby i przetwory mięsne, zastępuje się żywnością funkcjonalną o zmniejszonej zawartości cholesterolu. Surowce bogate w cholesterol zastępuje się zamiennikami o podobnych cechach technologicznych, ale o mniejszej zawartości cholesterolu lub całkowicie go pozbawione. Przykładem może być majonez bez cholesterolu, w którym żółtka jaj zastępuje się innymi emulgatorami, lub produkty do smarowania pieczywa, które otrzymuje się, zastępując część masła olejem rzepakowym, oliwą z oliwek lub olejem słonecznikowym.

Żywność probiotyczna

Tego typu produkty są szczególnie przydatne w przypadku leczenia hipercholesterolemii i regulacji pracy układu pokarmowego. W produkcji żywności probiotycznej wykorzystuje się żywe kultury bakterii fermentacji mlekowej, a zwłaszcza szczepy Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei, Lactobacillus rhamnosus, Lactobacillus plantarum oraz Bifidobacterium bifidum. Wykazują one zdolność wiązania cholesterolu oraz kwasów żółciowych, dzięki czemu zmniejszają jego stężenie i ryzyko wystąpienia miażdżycy.
Innym pojęciem są prebiotyki. Są to nietrawione składniki pożywienia, które ułatwiają namnażanie i pobudzają aktywność korzystnych dla zdrowia bakterii bytujących w jelicie grubym. Zalicza się do nich nietrawioną skrobię, nieskrobiowe polisacharydy, takie jak pektyny, guma guar i guma owsiana, oraz oligosacharydy. Istnieją także produkty funkcjonalne nazwane symbiotykami, będące połączeniem pre- i probiotyków w jednym produkcie żywnościowym. Nie należy zapominać, że do żywności tego rodzaju zalicza się jogurty, kefiry oraz mleka acidofilne.

Żywność funkcjonalna wzbogacona o witaminy antyoksydacyjne oraz inne naturalnie występujące przeciwutleniacze

Do antyoksydantów zalicza się witaminy A, E i C. Najczęściej wzbogaca się w nie napoje, soki owocowe, soki warzywne, margarynę i płatki śniadaniowe.
Oddzielną grupę stanowią naturalne przeciwutleniacze, do których zalicza się flawonoidy. Są to związki polifenolowe szeroko rozpowszechnione w owocach i warzywach. Ze względu na budowę chemiczną rozróżnia się flawony, flawonole, flawanony, izoflawony, antocyjany, antocyjanidyny, katechiny i chalkony. Dzięki właściwościom przeciwutleniającym neutralizują one wolne rodniki, hamując w ten sposób rozwój chorób układu sercowo-naczyniowego. Bogate źródła tych substancji zebrano w tabeli poniżej.


rodzaj naturalnego przeciwutleniaczaźródła w diecie
flawonytymianek, pietruszka
flawonolecebula, brokuł, kapusta włoska, jabłko, wiśnia, jagoda, herbata, czerwone wino
flawanonypomarańcza, grejpfrut, cytryna, limonka
izoflawonynasiona roślin strączkowych, soja
antocyjanyaronia, ciemne winogrona, wiśnia, czarny bez, czarna porzeczka, czerwona porzeczka, jeżyna
antocyjanidynyjagoda, ciemne winogrona, czerwone wino
katechinyherbata, jabłko, morela, wiśnia

Żywność funkcjonalna wzbogacona o kwasy tłuszczowe n-3 PUFA

Do wielonienasyconych kwasów tłuszczowych o prozdrowotnym działaniu zalicza się kwas α-linolenowy oraz powstające z niego kwasy: eikozapentaenowy (EPA) i dokozaheksaenowy (DHA). Szczególnie bogatym źródłem kwasu α-linolenowego są oleje roślinne, a zwłaszcza oleje: lniany, rzepakowy i sojowy, a kwasów EPA i DHA – tłuste ryby morskie.
Zastosowanie tych kwasów tłuszczowych w profilaktyce i leczeniu chorób układu krążenia wynika z ich zdolności do zmniejszania stężenia triglicerydów w surowicy krwi oraz z ich działania antyagregacyjnego, przeciwzapalnego i antyarytmicznego. Preparaty kwasów tłuszczowych n-3 PUFA wykorzystywane w żywności funkcjonalnej otrzymuje się z olejów rybich. Najczęściej wzbogaca się nimi margaryny do smarowania pieczywa oraz mleko.
CZYTAJ DALEJ
piątek, 23 maja 2014

Zestaw ćwiczeń: JOGA

Ćwiczenie 1 – pies z głową w dół (ćwiczenie wzmacnia mięśnie nóg,ramion i kręgosłupa)


  1. Wykonaj siad klęczny, opierając stopy na palcach, połóż ręce na podłodze przed sobą. 
  2. Zrób wydech. Wyprostuj nogi w kolanach i unieś biodra tak, by ciało tworzyło trójkąt z podłożem.
  3. Ciężar ciała rozłożony równomiernie na dłoniach i stopach. 
  4. Wypychaj uda do tyłu, a biodra do góry i sięgaj piętami podłoża najbliżej, jak potrafisz. 
  5. Utrzymaj powyższą pozycję przez 30 sekund.

Ćwiczenie 2 – boczna podpórka (ćwiczenie wzmacnia mięśnie ramion, górnej części pleców i nóg)


  1. W pozycji „psa z głową w dół” (ćw. 1) zrób wydech i przekręć tułów do tyłu,jednocześnie obniżając lewe biodro,a prawe podnosząc do góry. 
  2. Opieraj się o podłoże lewą dłonią i zewnętrzną krawędzią lewej stopy, twoje ciało ma być wyprostowane i ułożone bokiem do podłoża.
  3. Następnie oprzyj prawą stopę na lewej tak, aby kostki obydwu stóp stykały się ze sobą. 
  4. Pilnując, aby lewa ręka była wyprostowana i nieco wysunięta przed lewy bark, unieś prawą rękę do góry i rozciągnij.
  5. Brzuch powinien być wciągnięty, miednica nieruchoma. 
  6. Utrzymuj tę pozycję przez 15 sekund, a następnie powróć do pozycji „psa z głową w dół” i powtórz „boczną podpórkę” na drugą stronę ciała.


Ćwiczenie 3 – górna pompka (ćwiczenie wzmacnia mięśnie ramion, pleców, przedniej części ud i mięśnie proste brzucha)

  1. W pozycji „psa z głową w dół” (ćw. 1) – pilnując, by ręce i nogi były wyprostowane, obniżaj biodra, aż głowa, biodra i nogi utworzą linię prostą. 
  2. Odpychając się palcami stóp,przenieś ciężar ciała nieco do przodu.
  3. Utrzymaj mięśnie w tej pozycji, pamiętając, by głęboko oddychać.


Ćwiczenie 4 – półokręt (ćwiczenie wzmacnia mięśnie brzucha i nóg)


  1. W pozycji „psa z głową w dół” (ćw. 1) przejdź nogami do przodu i usiądź w siadzie skrzyżnym. Następnie połóż się na plecach i wyprostuj nogi przed sobą. 
  2. Zegnij nogi w stanach kolanowych i dotknij kolanami do klatki piersiowej, oprzyj dłonie o tylną część ud, utrzymując podudzia równolegle do podłoża. 
  3. Teraz wyprostuj nogi w kolanach tak, by stopy znalazły się na wysokości oczu.Utrzymaj tę pozycję przez 5 sekund.


Ćwiczenie 5 – krzesło (ćwiczenie wzmacnia mięśnie pleców, ramion
i nóg)


  1. W pozycji „psa z głową w dół” (ćw. 1) zrób wykrok prawą nogą. 
  2. Następnie postaw lewą stopę obok prawej (możesz lekko je rozstawić), ugnij nogi w stawach kolanowych, aby uda znalazły się niemal równolegle do podłoża,jakbyś chciała usiąść na krześle.
  3. Podnieś ramiona w górę, wciągnij mięśnie brzucha i patrz przed siebie.
  4. Utrzymuj tę pozycję przez 30-45 sekund, cały czas równo oddychając.


Ćwiczenie 6 – skłon do przodu (ćwiczenie rozciąga mięśnie dolnej partii pleców i tylnej części ud)


  1. W pozycji „krzesła” (ćw. 5) pochyl się tak, aby tułów dotknął ud (możesz sobie pomóc przyciągając go dłońmi opartymi o tylną część ud). 
  2. Zbliż dłonie do podłoża, najbliżej jak potrafisz. 
  3. Nogi powinny być wyprostowane w stawach kolanowych. Utrzymaj tę pozycję przez 45-60 sekund.
CZYTAJ DALEJ
środa, 14 maja 2014

Sok energia

Świeżo wyciśnięte soki mają mnóstwo zalet, są sycące i niskokaloryczne. Jako dietetyk zalecam spożywanie pięciu porcji świeżych warzyw i owoców dziennie. Już 300 ml świeżego soku pozwoli Ci odczuć ogromną różnicę w samopoczuciu. Poczujesz przypływ energii,zaobserwujesz w wyglądzie włosów, skóry i paznokci. W sklepach dostępnych jest wiele soków tzw. "kartonowych". Zawierają one od 5 do 20 procent soku oraz często - chemiczne konserwanty, aromaty, syntetyczne barwniki i sztuczne środki słodzące. Często w ich skład wchodzi również sztuczny kwas cytrynowy. Warto wiedzieć co dokładnie pijemy.Najlepiej pić soki wyciskane na naszych oczach ze świeżych warzyw i owoców. Wówczas znajdzie się w nich tylko to, co sami wybierzemy.
Sok z owoców czy warzyw można prosto i szybko przyrządzić w domu. Wystarczy zaopatrzyć się w sokowirówkę lub blender.

Truskawki pomagają w zwalczaniu depresji  oraz korzystnie wpływają na układ sercowo-naczyniowy.

Składniki (3 porcję):

  • 300 g truskawek 
  • 250 g pomarańczy 
  • 200 g jabłek 
  • 300 g banana
Sposób przygotowania :
  1. Owoce należy dokładnie umyć. 
  2. Truskawki pokroić na połówki, a banana w plastry. Pomarańczę obrać ze skórki i tak jak jabłko, pokroić w kostkę. 
  3. Owoce wrzucić do wysokiego pojemnika i zmiksuj blenderem. 
CZYTAJ DALEJ
czwartek, 1 maja 2014

Żywienie w chorobie refluksowej przełyku

Choroba refluksowa przełyku to zespół dolegliwości wywołanych zarzucaniem (refluksem) treści żołądkowej do przełyku. Wraz z połkniętym wcześniej pokarmem, do przełyku wraca także wytwarzany w żołądku kwas solny i enzymy trawienne, powodując pieczenie, czyli tzw. zgagę. Mogą temu towarzyszyć uszkodzenia błony śluzowej przełyku zwane nadżerkami

Wśród czynników predysponujących do choroby refluksowej wymienia się:
  • nieprawidłową czynność dolnego zwieracza przełyku
  • zaburzenia opróżniania żołądka
  • otyłość
  • ciążę.

Przyczyny refluksu


Mięsień położony pomiędzy przełykiem a żołądkiem (dolny zwieracz przełyku) rozkurcza się przy połykaniu, co pozwala na przejście pokarmu do żołądka. Następnie mięsień ten szybko się kurczy, zapobiegając cofaniu się pokarmu i soku żołądkowego z powrotem do przełyku. Gdy dolny zwieracz przełyku kurczy się nieprawidłowo lub jest niewydolny, kwaśne składniki soku żołądkowego mogą wracać do przełyku, co nazywamy refluksem żołądkowo-przełykowym .


Do rozwoju choroby refluksowej przełyku może dojść także w przebiegu niektórych chorób, tj.: twardziny, cukrzycy, chorób związanych z przewlekłym nadużywaniem alkoholu oraz w przypadku zaburzeń hormonalnych.
Istotną rolę odgrywają również przyjmowane przez chorego leki, zwłaszcza doustne środki antykoncepcyjne czy leki stosowane w chorobie niedokrwiennej serca, nadciśnieniu tętniczym i chorobach płuc (szczególnie z grupy blokerów kanału wapniowego, przeciwcholinergicznych, metyloksantyn, np. teofilina).
Rozwojowi refluksu sprzyja również przepuklina rozworu przełykowego (górna część żołądka jest wepchnięta do klatki piersiowej przez cieńsze miejsce w przeponie - mięśniu oddzielającym płuca i brzuch). Gdy górna część żołądka tkwi wciśnięta powyżej przepony, sok żołądkowy pozostaje tam przez dłuższy czas, co ułatwia cofanie się treści do przełyku.Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku choroby refluksowej stosowanie terapii niefarmakologicznej może przynieść pożądane efekty wówczas, gdy objawom choroby nie towarzyszy zapalenie przełyku wywołane refluksem.
W przypadku występowania zapalenia przełyku i objawów o dużym nasileniu konieczne jest stosowanie odpowiednich leków, a dieta jest czynnikiem wspomagającym farmakoterapię.

Najważniejsze zalecenia

Zalecane w chorobie refluksowej zmiany w stylu życia dotyczą:
  1. masy ciała
  2. objętości posiłków i tempa ich spożycia
  3. palenia papierosów
  4. pozycji ciała w czasie snu i odpoczynku
  5. aktywności fizycznej.


Masa ciała

Osobom otyłym lub z nadwagą zaleca się zmniejszenie masy ciała, gdyż nadmierna masa ciała wiąże się ze wzrostem ciśnienia wewnątrzbrzusznego, co nasila dolegliwości chorobowe. W licznych badaniach potwierdzono, że nadwaga/otyłość jest czynnikiem ryzyka wystąpienia choroby refluksowej przełyku i nadżerkowego zapalenia przełyku.
Objętość posiłków i tempo ich spożycia

Znaczenie ma także objętość spożywanych posiłków oraz tempo ich spożycia. Spożywanie obfitych posiłków sprzyja częstszemu występowaniu epizodów refluksu, a jeśli posiłki te charakteryzują się dużą osmolalnością, to dodatkowo dochodzi do zwiększenia siły refluksu. Zaleca się więc, by chorzy spożywali 5–6 niewielkich posiłków dziennie. Posiłki należy spożywać w spokojnej atmosferze, w wolnym tempie. Szybkie spożywanie posiłków sprzyja połykaniu większych ilości powietrza w czasie jedzenia, co może wpływać na wzrost ciśnienia wewnątrzbrzusznego i przyczyniać się do częstszego występowania refluksu.

Palenie papierosów

Palenie papierosów, poprzez upośledzenie oczyszczania przełyku i zmniejszenie napięcia w dolnym zwieraczu przełyku, przyczynia się do zwiększenia liczby epizodów refluksu. Dlatego też osobom z objawami choroby refluksowej przełyku zaleca się „rzucenie” palenia.

Pozycja ciała w czasie snu i odpoczynku

Zmniejszenie dolegliwości można również osiągnąć poprzez przyjmowanie odpowiedniej pozycji w czasie snu i odpoczynku. Zaleca się, by bezpośrednio po posiłkach nie przyjmować pozycji leżącej. Uniesienie wezgłowia łóżka o 15–20 cm sprzyja sprawniejszemu oczyszczaniu przełyku w czasie snu, co ma wpływ na zmniejszenie objawów chorobowych. Takie postępowanie przynosi pożądane efekty zwłaszcza wśród osób z przepukliną rozworu przełykowego.
Aktywność fizyczna

Objawy choroby refluksowej przełyku nasilają się po dużym wysiłku fizycznym, częstym lub długotrwałym schylaniu się albo jakimkolwiek wysiłku fizycznym wykonywanym bezpośrednio po posiłku, dlatego zaleca się unikanie aktywności związanych z dużym wysiłkiem fizycznym, a także poposiłkowej aktywności fizycznej. Dowiedziono jednak, że umiarkowana aktywność fizyczna (np. rekreacyjna jazda na rowerze, pływanie, spacery) zmniejsza ryzyko wystąpienia choroby refluksowej.
Przypuszczalnie jest to związane z usprawnieniem i wzmocnieniem mięśni przepony oraz utrzymaniem właściwego bilansu energetycznego sprzyjającego prawidłowej masie ciała.

Dieta

Równie istotnym jak modyfikacja stylu życia elementem terapii niefarmakologicznej jest przestrzeganie odpowiedniej diety. Osoby z objawami refluksu powinny unikać: produktów i potraw tłustych, odsmażanych oraz ciężkostrawnych, pikantnych, cebuli i warzyw cebulowych, pomidorów oraz przetworów pomidorowych, owoców cytrusowych i soków z tych owoców, czekolady i wyrobów czekoladowych, kawy, naparu z mięty, napojów gazowanych oraz alkoholu.
Listę produktów, które wpływając na mechanizmy powstawania choroby, wywołują także jej objawy, przedstawiono w tabeli 1., w tabeli 2. zaś produkty/potrawy dozwolone i przeciwwskazane.
Niektórym osobom w łagodzeniu zgagi pomaga popijanie chudego mleka lub wody mineralnej niegazowanej – płyny te oczyszczają przełyk, spłukując kwaśną treść żołądka, która przedostała się do przełyku, oraz neutralizują tę treść (działanie alkalizujące mleka).
Tabela 1. Czynniki wywołujące objawy chorobowe
czynniki wywołujące chorobęprzykłady produktów
obniżenie ciśnienia w dolnym zwieraczu przełykuczekolada, napar z mięty, kawa, mocna herbata, alkohol
wywoływanie przejściowych, spontanicznych relaksacji dolnego zwieracza przełykutłuszcze, warzywa cebulowe, szparagi, karczochy
opóźnienie opróżniania żołądkowegoczekolada, tłuszcze, produkty zawierające błonnik rozpuszczalny
zwiększenie wydzielania soku żołądkowegokawa, alkohol
pobudzanie receptorów czuciowych w przełykuowoce cytrusowe, soki z owoców cytrusowych, pomidory, sok pomidorowy, ostre przyprawy


Tabela 2. Produkty i potrawy dozwolone oraz niewskazane w żywieniu osoby z chorobą refluksową przełyku
nazwa produktu lub potrawydozwoloneniewskazane
produkty zbożowepieczywo jasne, pieczywo razowe, pieczywo typu graham;
kasze: drobne (np. manna, krakowska), grube (np. pęczak);
ryż, makarony
kasza gryczana
mleko i produkty mlecznemleko słodkie (do 2% tłuszczu), zsiadłe, kefir, jogurty naturalne i owocowe;
twaróg chudy i półtłusty, serki homogenizowane w ograniczonych ilościach, śmietana (zawierająca do 18% tłuszczu)
tłuste mleko (3,2% i więcej tłuszczu), twaróg tłusty, sery żółte, topione, pleśniowe, typu feta, serki typu fromage, śmietana (zawierająca 22% i więcej tłuszczu)
jajagotowane (na miękko, na twardo), jajecznica na parzejajecznica smażona na tłuszczu/boczku
mięso, wędliny, rybymięsa chude: wołowina, cielęcina, kurczaki, indyki (bez skóry), chuda wieprzowina w ograniczonej ilości;
ryby chude: słodkowodne (np. leszcz, okoń, sandacz), morskie (np. dorsz, morszczuk, sola), ryby tłuste słodkowodne i morskie w ograniczonych ilościach;
wędliny chude wieprzowe, drobiowe, wołowe, mięsa i ryby gotowane, duszone, pieczone w folii, grilowane (w ograniczonych ilościach)
mięsa tłuste: wieprzowina, baranina, gęsi, kaczki, wędliny tłuste, podrobowe, pasztety, konserwy mięsne, mięsa i ryby smażone na tłuszczu
tłuszczemasło w niewielkich ilościach, margaryny kubkowe w niewielkich ilościach, oleje roślinne w niewielkich ilościachsmalec, słonina, boczek
ziemniakigotowane, gotowane tłuczone, w postaci puree (bez dodatku masła), pyzyfrytki, ziemniaki smażone, placki ziemniaczane, czipsy
warzywa i przetwory warzywnewarzywa i przetwory warzywne niewymienione w rubryce obokpomidory i przetwory pomidorowe (zwłaszcza sok pomidorowy), cebula i warzywa cebulowe (pory, szalotki, czosnek), szparagi, karczochy, warzywa strączkowe
owoce i  przetwory owocoweowoce i przetwory niewymienione w rubryce obokcytrusy: grejpfruty, pomarańcze, mandarynki, cytryny, soki z owoców cytrusowych, jabłka, banany
cukier i słodyczecukier, miód, słodycze niewymienione w rubryce obokczekolada i wyroby czekoladowe, chałwa
przyprawyprzyprawy niewymienione w rubryce obokpapryka ostra, chili, curry, pieprz, musztarda, chrzan
zupywszystkie z wyjątkiem wymienionych w rubryce obok, zupy z warzyw strączkowych i kapustnych w ograniczonych ilościachgotowane na wywarze z kości/tłustych mięs, zabielane tłustą śmietaną, zagęszczane zasmażką
potrawy mięsne i rybygotowane, duszone bez uprzedniego obsmażania, pieczone w folii aluminiowej, w pergaminie lub w rękawie foliowym, pulpety, budynie mięsne, rybnesmażone, duszone z uprzednim obsmażaniem, pieczone w sposób tradycyjny
potrawy z mąki i kaszpotrawy niewymienione w rubryce obokpotrawy smażone w głębokim tłuszczu, potrawy podsmażane, potrawy polewane tłuszczem ze skwarkami
sosyłagodne, zaprawiane jogurtem, chudym mlekiem, niewielką ilością masła lub żółtkiem, zagęszczane zawiesiną mąki w wodzie lub mlekupikantne, przygotowywane na wywarze z kości lub tłustych mięs, zagęszczane zasmażką, z dodatkiem tłustej śmietany, majonez i sosy na bazie majonezu
deserykompoty, kisiele, musy, sorbety, galaretki, ciasto biszkoptowe, ciasto drożdżoweciasta i ciastka kremowe, tortowe, torty, wyroby z ciasta francuskiego, kruchego, pączki, faworki
napojewoda mineralna niegazowana, „słaba” herbata, herbatki ziołowe (z wyjątkiem miętowej), herbatki owocowe, alkohole w bardzo ograniczonych ilościach (w przypadku osób z zapaleniem przełyku – całkowita rezygnacja)kawa, „mocna” herbata, napar z mięty, napoje gazowane, alkohole niskoprocentowe (a zwłaszcza piwo, białe wino), drinki alkoholowe z dodatkiem soków cytrusowych, napojów gazowanych lub soku pomidorowego

Należy podkreślić, że reakcja organizmu na określone pokarmy jest cechą indywidualną. Chorzy powinni ograniczać spożycie produktów „niewskazanych”, nie oznacza to jednak, że w ogóle nie można ich spożywać. Możliwa jest sytuacja, w której objawy choroby pojawią się po produktach, o których nie wspomniano w tekście. Dlatego każdy chory powinien obserwować reakcje swojego organizmu na różne produkty spożywcze i eliminować z diety te, które powodują dolegliwości lub je nasilają.

Przykładowy jadłospis dla osoby z chorobą refluksową przełyku

Śniadanie I
  • chleb żytni, razowy posmarowany cienko margaryną
  • ser biały chudy
  • sałata
  • herbatka owocowa bez cukru lub z bardzo niewielką ilością cukru
Śniadanie II
  • pumpernikiel posmarowany cienko margaryną
  • polędwica z indyka
  • świeży ogórek
  • plastry ananasa
  • herbata słaba bez cukru lub z bardzo niewielką ilością cukru
Obiad
  • krupnik z kaszą jęczmienną
  • ryż brązowy, pulpety z cielęciny w sosie własnym, buraczki duszone bez dodatku tłuszczu
  • herbata słaba bez cukru lub z bardzo niewielką ilością cukru
Podwieczorek
  • galaretka owocowa z malinami
  • woda mineralna niegazowana

Kolacja
  • chleb żytni, razowy cienko posmarowany margaryną
  • sałatka z brokułów z szynką (ugotowane brokuły, polędwica z indyka, pestki dyni uprażone bez dodatku tłuszczu, jogurt naturalny, przyprawy)
  • herbatka ziołowa bez cukru lub z bardzo niewielką ilością cukru
CZYTAJ DALEJ

Tu mnie znajdziesz

mytastepl.com FlyB - Kulinaria Znajdź przepis kulinarny - Katalog Smaków Mikser Kulinarny - przepisy kulinarne i wyszukiwarka przepisów Przepisy Kulinarne z najlepszych kulinarnych blogów
TOP